Erfitt að veiða ufsa án kvóta í þorski

Greinin er birt sem skoðanagrein, og höfundur kynnir sig sem smábátasjómann í Langanesbyggð; það er til bóta að hagsmunatengslin liggja ljós fyrir. Kjarninn í röksemdafærslunni er skýr: ufsakvóti nýtist ekki ef þorskkvóti er of lágur, og Grænlendingar séu að veiða umfram ráðgjöf eigin vísindamanna. Þetta er athyglisverð innramming, en hún er sett fram nær eingöngu sem fullyrðing; engin tilvísun er í tölulegar heimildir um ufsakvóta sem fellur niður, hversu mikið tap er um að ræða, eða grænlenska kvótastefnuna. Fullyrðingin um „tugi milljarða" tap stendur algjörlega án stuðnings. Einnig er ákallið um að hafna vísindalegri ráðgjöf Hafró sett fram án nokkurs rökstuðnings um hvers vegna aðferðafræði stofnunarinnar sé röng; höfundur segir hún hafi „ekki skilað neinum árangri í tugi ára" og kenni henni um eyðileggingu rækjuiðnaðarins og nánast útrýmingu fiskstofna, en þessar stóru ásakanir standa algjörlega ómótmæltar og óstuddur. Sem skoðanagrein þarf hún ekki jafnvægi, en rökvísi og þekkingarleg heiðarleiki skipta máli. Greinin er endurtekningasöm; sömu setningarnar birtast nánast orðrétt oftar en einu sinni, sem bendir til slælegrar ritstjórnarumsýslu. Sem rökstudd skoðun er þetta veikburða: ein áhugaverð tilgáta í draumsýn af gögnum sem aldrei eru kynnt.