Bannað að gagnrýna konur – það er kvenfyrirlitning
Skoðanagrein þar sem höfundur heldur því fram að samfélagið banni gagnrýni á klæðaburð og framkomu kvenna og að fjölmiðlar fegri sýniþörf þeirra sem valdeflingu. Dæmin eru brandari bandaríska grínistans Shane Gillis og viðtal Vísis við unga konu, Unni Borg, sem sat fyrir nakin.
Greinin er birt sem skoðun og því metin á rökum og heiðarleika, ekki á jafnvægi heimilda. Þar stendur hún höllum fæti. Þungamiðjan er ekki hugmynd heldur nafngreind ung kona, Unnur Borg, sem höfundur notar fyrst sem dæmi og gerir síðan að skotspæni. Tilvitnanir úr viðtali Vísis eru lagðar út sem „narsissismi“, og faðir hennar er dreginn inn í málið til að styðja niðurstöðu sem hann hefur sjálfur ekki sett fram.
Mál Shane Gillis er rakið án þess að fram komi hver sakaði hann um kvenfyrirlitningu eða hvar. Andstæðingurinn er nafnlaus og því auðvelt að leggja honum orð í munn. Sama gildir um „fjölmiðla“, sem eiga að hafa breytt sýniþörf í hetjudáð. Eitt viðtal dugar ekki til að sýna kerfisbundna tilhneigingu, síst hjá höfundi sem kynnir sig sem fjölmiðlafræðing.
Fullyrðingar um „forréttindi“ kvenna eru settar fram sem staðreyndir án þess að tilgreint sé hver þau eru. Kjarnaspurningin, hvort gagnrýni á klæðaburð kvenna sé í raun bönnuð, er aldrei rökstudd. Hún er einfaldlega gefin sér.
