Hvað varð um tillögurnar?
Varaþingmaður Sjálfstæðisflokksins rifjar upp skýrslu OECD frá 2020 með 438 úrbótatillögum um regluverk í byggingariðnaði og ferðaþjónustu. Hún vísar til síðari úttekta OECD og greinir frá skýrslubeiðnum sem hún og níu aðrir þingmenn hafa lagt fram á Alþingi um stöðu innleiðingarinnar.
Greinin birtist sem skoðanagrein, og þar er rökfærslan óvenju vel jarðtengd. Höfundur nefnir þrjár úttektir OECD með dagsetningum (nóvember 2020, júní 2025 og apríl 2026) og tilgreinir fjölda tillagna eftir greinum. Lesandi getur flett öllu þessu upp. Hún viðurkennir líka að reglur þjóni öryggi og jafnræði, sem forðar málflutningnum frá einfaldri andstöðu við regluverk.
Talan um 200 milljóna evra ávinning er hins vegar sett fram af meiri vissu en mat af þessu tagi ber. Um er að ræða áætlun OECD um mögulegan ávinning, ekki niðurstöðu. Gullhúðun er nefnd án þess að eitt einasta íslenskt dæmi fylgi.
Stærsta gloppan snýr að heiðarleika gagnvart eigin stöðu. Höfundur kvartar undan skorti á eftirfylgni frá 2020, en flokkur hennar sat í ríkisstjórn stóran hluta þess tíma og fór með ráðuneyti sem tillögurnar vörðuðu. Ein setning um þá ábyrgð hefði styrkt trúverðugleikann. Sömuleiðis hefði mátt kanna hvort ráðuneyti hafi þegar birt einhverja stöðuyfirlýsingu, áður en fullyrt er að ekkert skýrt yfirlit liggi fyrir.
