Hugsjónasvelta Reykjavík
Tveir borgarfulltrúar Vinstrisins gagnrýna nýjan meirihluta Sjálfstæðisflokks, Viðreisnar og Framsóknar í Reykjavík fyrir flatan niðurskurð, uppsagnir og lokaðan borgarstjórnarfund. Þeir halda því fram að niðurskurðurinn sé pólitískt val byggt á hugmyndafræði hægrisins en ekki fjárhagsleg nauðsyn.
Greinin er birt sem skoðanagrein og höfundar segja skýrt að þeir séu borgarfulltrúar Vinstrisins sem greiddu atkvæði gegn tillögunni. Sú hreinskilni er til fyrirmyndar. Veikleikinn liggur annars staðar. Burðarás röksemdarinnar er að fullyrðing meirihlutans um að reksturinn sé í rúst standist „enga skoðun“, en lesandinn fær hvorki tölu úr ársreikningi né útkomuspá til að meta það sjálfur. Andmælin eru því jafn órökstudd og fullyrðingin sem þeim er beint gegn.
Sama gildir um dæmið um starfsfólk sem sagt var upp og ráðið aftur: hvorki svið, fjöldi né tímasetning er nefnd. Lokaði fundurinn er hins vegar áþreifanlegt atriði sem lesandi getur kannað í fundargerðum borgarstjórnar, og þar stendur greinin styrkust.
Orðfærið dregur úr trúverðugleikanum. „Skræfilsháttur“, „leikrit“ og sú fullyrðing að meirihlutinn „nenni“ ekki að bera ábyrgð eru getgátur um hvatir, ekki rök. Lokakaflinn, um að niðurskurður sé pólitískt val en ekki náttúrulögmál, er aftur á móti skýr og heiðarleg hugmyndafræðileg röksemd sem hefði átt skilið traustari grunn.
