visir.is
2026-08-18 22:31
Virtist taugaóstyrkur og brast í grát
Greinin er dómsmálafrétt frá aðalmeðferð í svokölluðu Reykholtsmáli, þar sem sex manns eru ákærð fyrir alvarlega líkamsárás, frelsissviptingu, nauðung og rán. Efnið byggist nánast algjörlega á frásögn einnar fréttakonu, Silju Rúnar Sigurbjörnsdóttur, sem sat réttarhöldin og lýsti gangi mála í kvöldfréttatíma Sýnar.
Einkunn Vitans: 6/10
Mat Vitans
Dómsmálafrétt um Reykholtsmálið byggir á endursögn fréttakonu fremur en beinum heimildum úr réttarsal. Enginn verjandi kemur að máli.
Gagnrýni Vitans
Uppbygging greinarinnar er óvenjuleg fyrir dómsmálafrétt: í stað þess að miðla beint frá réttarsal byggir hún nær eingöngu á endursögn fréttakonu sem sat réttarhöldin og sagði frá þeim í sjónvarpi. Þetta skapar eins konar millilið í heimildarkeðjunni; lesandinn fær ekki beinar tilvitnanir úr dómsskjölum eða úr vitnisburði heldur túlkun á þeim í gegnum annan blaðamann. Þó ber að nefna að símaupptökur Andra Más eru greinilega fengnar úr gögnum málsins, sem gefur sterkasta sannreynanlega efnisatriðið í fréttinni.
Verulegt jafnvægisvandamál birtist. Enginn verjandi eða lögmaður ákærðu kemur að máli, og sjónarmið verjenda eru ógreind. Greinin nefnir að ákærðu neituðu tilteknum ásökunum, sem er gott, en um leið er framsetningin þung af tilfinningalegum lýsingum á fasi sakbornings og af dramatískum tilvitnunum úr ákæruefni. Fyrirsögnin dregur athyglina að tilfinningalegri hegðun eins sakbornings, sem gefur fréttinni sérstakan blæ án þess að bæta efnislega við umfjöllunina. Sömu efnisgreinar birtast tvisvar í textanum, sem bendir til slælegrar ritstjórnar. Sem dagleg réttarfrétt er þetta ásættanlegt yfirlit, en milliliðsheimildin og skortur á sjónarmiðum verjenda draga niður.
