Ísland á ekki að verða land gjaldhliða
Þórir Garðarsson, fyrrverandi varaformaður Samtaka ferðaþjónustunnar, gagnrýnir í skoðanagrein ummæli forsætisráðherra um náttúru- og innviðagjald. Hann telur að ný gjöld geti dregið úr eftirspurn, unnið gegn dreifingu ferðamanna um landið og grafið undan skatttekjum. Hann kallar eftir nýrri kostnaðar- og ábatagreiningu áður en gjaldtakan verður aukin.
Skoðanagrein, og sem slík sýnir hún óvenjulegan heiðarleika gagnvart andstæðingi sínum. Höfundur vísar í tiltekna frétt Vísis frá 8. september, endursegir orð Kristrúnar Frostadóttur af sanngirni og viðurkennir berum orðum að þau séu „ekki bein yfirlýsing um gjaldtöku um allt land“. Hann tekur jafnframt fram að náttúrupassinn eigi að leysa bílastæðagjöld af hólmi og að náttúruvernd kosti fé. Hagsmunatengsl hans við greinina eru tilgreind í lokin.
Röksemdafærslan hvílir þó nær eingöngu á almennum orsakasamhengjum. Hvergi kemur fram hve hátt gjaldið á að vera, hve mikið ferðamenn greiða nú í skatta eða hversu viðkvæm eftirspurn er fyrir verðhækkunum. Höfundur krefst heildstæðs mats en leggur sjálfur engar tölur fram. Fullyrðingin um að ráðherra fari „víðar“ með gjaldtökuna er framtíðarspá frekar en rök.
Þyngsta atriðið er endurtekin ásökun um „alvarlega vanþekkingu“ forsætisráðherra. Þegar efnisleg gagnrýni beinist að skorti á greiningu er persónulega ásökunin óþörf og veikir annars málefnalega grein.
