Miðflokksmenn helmingi líklegri til að segja já en Sjálfstæðismenn
Greinin fjallar um niðurstöður nýs þjóðarpúls Gallup um þjóðaratkvæðagreiðsluna um ESB-viðræður. Helsta niðurstaðan er að 14% kjósenda Miðflokksins ætli að segja já, samanborið við 9% Sjálfstæðismanna. Greinin nefnir einnig lýðfræðilega þætti og stuðning eftir flokksfylgdum.
Fyrirsögnin leggur áherslu á samanburð milli Miðflokks og Sjálfstæðisflokks, en þegar skoðað er nánar er um mjög lág hlutföll að ræða: 14% á móti 9%. Orðalagið „helmingi líklegri" er tæknilega rétt en getur gefið ýkta mynd; munurinn er fimm prósentustig af litlum hópi innan könnunar. Greinin sjálf tekur þó skýrt fram að heildarmunurinn milli já og nei sé ekki tölfræðilega marktækur, sem er gott. Heimild greinarinnar er ein og skýr: þjóðarpúls Gallup. Þetta er sannreynanleg og traust heimild, en greinin bætir engu við umfram það sem könnunin sjálf segir; enginn fræðimaður eða stjórnmálafröðingur er spurður um hvers vegna þessi munur sé til staðar eða hvað hann þýði. Framsetningin er gagnrýnisverð að því leyti að fyrirsögnin dregur athygli að einum ákveðnum sjónarhorni úr könnuninni, frekar en heildarniðurstöðunni, sem er hnífjöfn staða milli já og nei. Það er ritstjórnarlegt val sem hallast í átt að því að gera flokkaskil að meginatriði umfjöllunarinnar.
- 2026-08-31 17:53 — Mat endurskoðaðAthugasemd um endurtekinn texta fjarlægð. Endurtekningin stafaði af villu í textasöfnun Vitans, ekki af greininni sjálfri.
- 2026-08-17 07:20 — Upphafleg greining birt
Sjá upphaflegu gagnrýnina
Fyrirsögnin leggur áherslu á samanburð milli Miðflokks og Sjálfstæðisflokks, en þegar skoðað er nánar er um mjög lág hlutföll að ræða: 14% á móti 9%. Orðalagið „helmingi líklegri" er tæknilega rétt en getur gefið ýkta mynd; munurinn er fimm prósentustig af litlum hópi innan könnunar. Greinin sjálf tekur þó skýrt fram að heildarmunurinn milli já og nei sé ekki tölfræðilega marktækur, sem er gott. Heimild greinarinnar er ein og skýr: þjóðarpúls Gallup. Þetta er sannreynanleg og traust heimild, en greinin bætir engu við umfram það sem könnunin sjálf segir; enginn fræðimaður eða stjórnmálafröðingur er spurður um hvers vegna þessi munur sé til staðar eða hvað hann þýði. Framsetningin er gagnrýnisverð að því leyti að fyrirsögnin dregur athygli að einum ákveðnum sjónarhorni úr könnuninni, frekar en heildarniðurstöðunni, sem er hnífjöfn staða milli já og nei. Það er ritstjórnarlegt val sem hallast í átt að því að gera flokkaskil að meginatriði umfjöllunarinnar. Textinn endurtekur sig nokkrum sinnum, sem bendir til slælegrar ritstjórnar.
