60 milljarðarnir sem enginn talar um
Formaður Sameykis heldur því fram að í umræðu um hagræðingu hjá Reykjavíkurborg sé einblínt á launakostnað en aðkeypt þjónusta, sem hann metur á rúma 60 milljarða króna árið 2025, fái litla athygli. Hann krefst þess að umfang og þróun þessa kostnaðar verði skoðuð áður en ráðist verði í frekari uppsagnir.
Í þessari skoðanagrein hvílir öll röksemdin á einni tölu, rúmum 60 milljörðum, sem höfundur segist hafa reiknað sjálfur upp úr ársreikningum borgarinnar. Heimildin er raunveruleg og hægt að fletta henni upp, en aðferðin er hvergi útskýrð. Lesandinn fær ekki að vita hvað fellur undir „aðkeypta þjónustu“: samninga við sjálfstætt starfandi skóla, sorphirðu, viðhald eða ráðgjöf. Það skiptir sköpum, því greinin gefur í skyn að stór hluti upphæðarinnar sé útvistun sem komi í stað starfsfólks, án þess að sýna fram á það.
Höfundur spyr hver talan verði árið 2026 en birtir enga þróun yfir tíma. Án samanburðar við fyrri ár veit enginn hvort liðurinn hafi vaxið. Fullyrðingin um að útvistun sé „ekki ókeypis“ er sönn en sneiðir hjá kjarnaspurningunni: er hún dýrari eða ódýrari en eigin rekstur?
Höfundur greinir hins vegar heiðarlega frá því að hann sé formaður Sameykis, svo hagsmunir hans liggja fyrir. Krafan um að skoða kostnaðinn áður en fólki er sagt upp er hófleg og réttmæt sem spurning; sem sönnun stendur greinin veikar en fyrirsögnin gefur til kynna.
