Ingibjörg Sólrún Gísladóttir: Það er verið að blekkja fólk vísvitandi

Greinin er í eðli sínu kynning á hlaðvarpsþætti, þar sem birtir eru útdrættir úr viðtali við einn gest. Það er ekkert athugavert við slíkt snið sem slíkt, en efnislega er hér eingöngu ein rödd á ferð: Ingibjörg Sólrún, sem skilgreinir sig sjálf sem já-mann, fær rúman vettvang til að gagnrýna nei-hliðina og Carl Baudenbacher án þess að nokkurt gagnsjónarhorn komi fram. Viðmælandi hlaðvarpsins, Ólafur Arnarson, dregur ekki eingöngu fram sjónarmið Ingibjargar heldur tekur sjálfur stöðu sem já-maður í spurningum sínum, sem gerir viðtalið fremur að samræðu á milli tveggja já-manna. Fyrirsögn greinarinnar, sem birtir fullyrðingu Ingibjargar um vísvitandi blekkingu sem staðreynd, styrkir þessa einhliða framsetningu. Baudenbacher er nafngreindur og honum gerðar alvarlegar ásakanir um blekkingu, en sjónarmið hans eru hvorki tilgreind nákvæmlega né fær hann tækifæri til svara. Miðillinn hefði getað bætt við stuttri samantekt á sjónarmiðum nei-hliðar eða Baudenbacher til að gefa lesendum betri möguleika á að mynda sér eigin skoðun. Sem kynningarefni á hlaðvarpsþætti er þetta efnislega gild birting, en það breytir ekki því að sem fréttaefni á vefmiðli nær framsetningin ekki þeim kröfum um jafnvægi sem ætla má af ritstjórnarefni.