Sameiginleg ábyrgð allra að láta tæknina þjóna manninum en ekki öfugt

Þetta er í raun aðsend grein forseta Íslands sem Vísir birtir, og fréttamiðillinn gerir lítið annað en að miðla texta hennar. Vandinn er ekki að forseti fái vettvang til að skrifa skoðanagrein; slíkt er viðurkennt form. Hins vegar er hlutverk ritstjórnar ekki einungis að vera boðberi, heldur einnig að veita lesendum samhengi. Ekkert er gert til að setja ummæli Höllu í víðara samhengi: hvaða stefnumörkun er þegar til staðar um gervigreind á Íslandi? Hvað hafa stjórnvöld, til dæmis ráðuneyti eða Stafrænt Ísland, þegar unnið að þessu? Forsetinn nefnir sveitarstjórnarkosningar og þjóðaratkvæðagreiðslu sem vettvang þar sem gervigreind geti haft áhrif, en engin gögn eða dæmi styðja það, og Vísir bætir engu við. Annar veikleiki er endurtekningin í textanum sjálfum: forseti segir í beinum tilvitnunum og svo aftur, nánast orðrétt, það sama í óbeinum tilvitnunum (um menntakerfið og komandi kynslóðir). Þetta bendir til þess að ritvinna hafi verið í lágmarki. Sem vettvangur fyrir skoðanagrein forseta er þetta skiljanleg birting, en ritstjórnin hefði getað bætt við stuttu inngangssamhengi, tilvísun í núverandi stöðu mála eða a.m.k. tengilögum við stefnuskjöl sem þegar eru til. Eins og greinin stendur er hún frekar boðun en fréttamennska.