Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra
Tveir geðhjúkrunarfræðingar og deildarstjórar á Landspítala skrifa í tilefni Alþjóðlegs dags geðheilbrigðis um mikilvægi geðræktar, bjargráða og félagslegra tengsla. Þær leggja áherslu á hlutverk geðhjúkrunar og aðstandenda í bataferli og vísa á Ísland.is um fimm leiðir að vellíðan.
Vísir birtir greinina sem skoðanagrein, og þannig ber að meta hana: sem málflutning tveggja geðhjúkrunarfræðinga á Alþjóðlegum degi geðheilbrigðis. Höfundar gera skýra grein fyrir stöðu sinni sem deildarstjórar í Geðþjónustu Landspítala. Sú upplýsingagjöf skiptir máli, enda snýst greinin að stórum hluta um mikilvægi eigin fagstéttar. Lesandinn veit hvaðan raddirnar koma.
Eina beina tilvísunin er í vefinn Ísland.is, þar sem lesa má um fimm leiðir að vellíðan. Hún er sannreynanleg og gagnleg. Annað í greininni eru almennar staðhæfingar sem fáir myndu andmæla: svefn, hreyfing og félagsleg tengsl styðja geðheilsu og aðstandendur skipta máli. Ekkert af því er rangt, en lítið af því er rökstutt sérstaklega.
Veikleikinn felst í skorti á broddi. Höfundar segja að kröfur til geðheilbrigðisþjónustu „taka sífelldum breytingum“ en nefna hvorki biðlista, mönnun né hvað þurfi að breytast. Úr innsta hring þjónustunnar hefði mátt vænta reynslu eða dæma sem gæfu lesandanum eitthvað nýtt. Útkoman er heiðarleg og hlý grein til vitundarvakningar, en rýr að rökum.