Segir „Rússagælur“ víða í samfélaginu
Fréttin rekur viðtal Páls Magnússonar við Þorgerði Katrínu Gunnarsdóttur utanríkisráðherra á Sprengisandi. Þar gagnrýnir hún það sem hún kallar „Rússagælur“ í íslensku samfélagi og beinir orðum sínum einkum að Ólafi Ragnari Grímssyni. Miðillinn bætir við samhengi um færslu Ólafs Ragnars á X og nafngreinir Hannes Hólmstein Gissurarson, sem ráðherrann nefndi ekki sjálf.
Mest sláandi ritstjórnarákvörðun fréttarinnar er að nafngreina Hannes Hólmstein Gissurarson þótt ráðherrann hafi sjálf forðast það. Miðillinn tengir þannig nafn hans beint við gagnrýni á „Rússagælur“. Hann leitar þó hvorki viðbragða Hannesar né skýrir fyrir lesandanum hvers vegna sú tenging þótti nauðsynleg. Sama gildir um Ólaf Ragnar Grímsson, sem gagnrýnin beinist helst að, og Miðflokkinn: enginn þeirra fær tækifæri til að svara.
Að öðru leyti er frásögnin af viðtalinu skýr og vel eignuð. Fyrirsögnin eignar ráðherranum orðin og beinar tilvitnanir eru margar. Spurningar Páls Magnússonar koma einnig fram, meðal annars þegar hún hafnar orðinu „Rússadekur“, og það dregur úr hættu á að orð hennar séu ýkt.
Viðbótarsamhengið er besti hluti greinarinnar. Blaðamaðurinn rekur færslu Ólafs Ragnars á X frá 31. ágúst og tekur fram að hann hafi ekki lýst berum orðum yfir stuðningi við afstöðu Lavrovs. Sú athugasemd vegur á móti fullyrðingu ráðherrans um að hann hafi „tekið undir“ með Lavrov og sýnir sjálfstæða vinnu. Símtal til þeirra sem gagnrýnin beindist að hefði hins vegar lyft fréttinni úr endursögn í raunverulega umfjöllun.
