DNA-rannsóknir verða loks gerðar áður en dvalarleyfi er veitt í fjölskyldusameiningum

Fréttin byggir fyrst og fremst á fréttatilkynningu dómsmálaráðuneytisins og beinu tilvitnun í Þorbjörgu S. Gunnlaugsdóttur. Það er skýr og eðlilegur upphafspunktur. Hins vegar bætir greinin nokkru við: hún vekur spurninguna um afturvirka gildingu og svarar henni á gagnrýninn hátt með tilvísun í fyrirliggjandi gögn. Kostnaðartölur eru settar í samhengi og umreikningur í íslenskar krónur gefinn. Þetta er betra en einföld endurbirting tilkynningar. Það sem vantar er óháð sjónarhorn. Enginn talsmaður innflytjendaréttinda, lögfræðingur á sviðinu eða fulltrúi mannréttindanefnda er spurður um afstöðu til fyrirkomulagsins. Í ljósi þess að DNA-rannsóknir á innflytjendafjölskyldum eru umdeilt mannréttindamál á Norðurlöndum hefði slík rödd styrkt fréttina verulega. Fullyrðingin um að mál hafi „komið upp" þar sem fjölskyldutengsl reyndust ekki standast er eingöngu studd við ráðuneytistilkynningu; fjöldi tilvika eða nánari gögn eru ekki tilgreind. Greinin er þó sæmileg ritstjórnarleg frumvinnsla á opinberri tilkynningu, með nokkurri sjálfstæðri greiningu.