Fjöl­miðla- og auglýsingabransinn: „Jú, jú, það er al­veg að koma nýtt búmm!“

Þetta er dæmigert helgarviðtal af þeirri gerð sem íslenskir fjölmiðlar þekkja vel: einstaklingur á eftirlaunaaldri rifjar upp ferilinn og blaðamaðurinn leiðir samtalið. Sem slíkt er það vel unnið. Rakel Sveinsdóttir hefur greinilega lagt sig fram við að leyfa Þórmundi að segja sína sögu í eigin orðum, og viðtalið er auðugt af nöfnum, ártölum og smáatriðum sem gefa sögunni líf og sannfæringu. Mörg nafngreind persónur koma við sögu, frá Gunnari Smára Egilssyni til Friðriks Eysteinssonar, og tilvísanir í opinbera aðila eins og Félagsvísindastofnun Háskóla Íslands og timarit.is styrkja frásögnina. Ljósmyndir eru merktar. Veikleikinn sem má benda á er að greinin er nánast eingöngu í einni rödd. Þórmundur er bæði frásagnarmaður og söguhetja, og ekkert kemur fram frá öðrum aðilum til að staðfesta, bæta við eða veita samhengi. Í viðtali af þessari gerð er það ekki alvarlegur galli, en áheyrilegt hefði verið að fá stutt innskot frá til dæmis samstarfsmanni eða samkeppnisaðila til að gefa sögunni annan lit. Greinin endurtekir sig líka á nokkrum stöðum: listinn yfir starfsfólk NT birtist tvisvar nánast orðrétt, sem bendir til þess að klippingin hefði mátt vera strangari. Að öllu samanlögðu er þetta heiðarlegt og gagnlegt viðtal sem þjónar tilgangi sínum vel sem starfsferilsviðtal í viðskiptahluta blaðsins.