Ásgeir hafði rétt um orsakaröðina, Ragnar um leiguverð leigjandans
Skoðanagrein byggingarverkfræðings um deilu seðlabankastjóra og ráðherra um fyrirhugaða leigubremsu. Höfundur telur báða hafa nokkuð til síns máls: Ragnar um vernd leigjenda í gildandi samningum, Ásgeir um áhrif á upphafsleigu og framboð. Hann leggur til skýrari samningsákvæði og aukið framboð húsnæðis.
Heimildaskráin neðst segir mest um vinnubrögðin. Pistillinn er birtur sem skoðun en höfundur aðgreinir fullyrðingar frá mælingum af óvenjulegri nákvæmni. Hann bendir á að 94,5 prósenta talan sé „fullyrðing höfundar, ekki talning“ HMS, merkir eigið reiknidæmi sem dæmi og segir hreint út hvað sést ekki í birtum texta frumvarpsins.
Veikleikinn liggur í keðjunni sem fær Ásgeiri rétt. Sjálft þingskjal 158 er opinbert, en höfundur les það í gegnum tilvitnun RÚV og frétt Morgunblaðsins og setur meginniðurstöðu sína fram með skilyrði. Afleiðingarnar sem hann rekur, hærri upphafsleiga, styttri samningar og minna viðhald, eru settar fram sem möguleikar og studdar umsögn Viðskiptaráðs einni saman. Sænska dæmið frá OECD á þar að auki við stranga leigustýringu, sem höfundur segir sjálfur að frumvarpið sé ekki.
Fullyrðingin um að Ásgeir hafi kallað frumvarpið heimskulegt „áður en það er lesið“ er ályktun höfundar. Ásgeir sagði aðeins að bankinn hefði ekki fengið það til umsagnar. Að öðru leyti er röksemdafærslan heiðarleg og sanngjörn í garð beggja.
