„Menn gera það ekki í fjandskap við stjórnvöld“
Fréttin rekur orðaskipti Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar og Kristrúnar Frostadóttur á Alþingi um olíuleit í íslenskri lögsögu. Sigmundur krefst skýrrar afstöðu stjórnvalda og forsætisráðherra svarar að ekki standi til að banna olíuleit en að rannsóknir bendi til lítilla líkna á vinnanlegu magni.
Fyrirsögnin sækir orðið „fjandskapur“ í munn Sigmundar Davíðs og setur þannig tóninn á forsendum fyrirspyrjandans. Það vegur þó létt, því forsætisráðherra fær jafnmikið rými og neitun hennar, „Það er enginn fjandskapur“, er gerð að millifyrirsögn. Bæði sjónarmið eru höfð eftir með beinum tilvitnunum og lesandinn getur fylgt rökræðunni frá spurningu til svars.
Veikleikinn liggur í því sem ekki bætist við. Sigmundur vísar til mats Viðskiptaráðs og áhuga fjárfesta, en fréttin segir hvorki hvað matið felur í sér né hvaða fjárfestar eiga í hlut. Kristrún vísar til áratugalangra rannsókna á Drekasvæðinu, en þar vantar líka samhengi: ekki kemur fram hverjir stóðu að þeim eða hvernig fyrri leyfisveitingum á svæðinu lauk. Fullyrðingar beggja standa því sem orð stjórnmálamanna sem blaðamaður leggur ekkert mat á.
Sem samantekt á orðaskiptum í þingsal skilar fréttin sínu: hún er nákvæm, sanngjörn og læsileg. Umfram það að skrá það sem sagt var gerir hún þó ekkert.
