Rekstur nýju björgunarskipanna afar krefjandi fyrir björgunarsveitir Landsbjargar
Greinin fjallar um fjármögnun og rekstur nýrra björgunarskipa Landsbjargar. Fulltrúi í stjórn Landsbjargar kallar eftir því að ríkið fjármagni síðustu þrjú skipin, og stjórnarmaður björgunarsveitar á Siglufirði lýsir því hve þungur rekstur og fjármögnun skipsins Sigurvins hefur reynst.
Tölurnar í greininni stangast á og fréttamaðurinn greiðir ekki úr því. Millifyrirsögn talar um fjögur skip sem eftir sé að fjármagna, en Kolbeinn nefnir fyrst fjögur og margfaldar svo með þremur. Hlutur sveitarinnar á Siglufirði „slagaði í 80 milljónir“, en skömmu síðar er vísað til „þessara 70 milljóna“. Fyrirsögn um 30 milljóna lán hvílir á ágiskun út frá helmingi þeirrar upphæðar. Lesandinn getur því ekki treyst lykiltölunum.
Sjálft efnið er þarft og frásögn Ingvars af rekstri sveitarinnar gefur raunsanna mynd af álaginu á sjálfboðaliða. Útkallstölur eru raktar til Landsbjargar og eru þar með staðfestar heimildir.
Alvarlegri er þó sú staðreynd að greinin flytur í raun fjárbeiðni Landsbjargar til ríkisins án þess að leita svara hjá ráðuneyti um það hvort til standi að fjármagna síðustu skipin. Heildarsamtök útgerðarinnar eru sögð hafa hafnað þátttöku, en ekkert svar er sótt þangað heldur. Tveir viðmælendur úr sömu hreyfingu bera alla greinina og fréttin verður fyrir vikið málflutningur fremur en úttekt.
