Þrjú sveitarfélög brugðust skyldum sínum - Afleiðingar af hálfu ríkisins verða engar

Greinin sker sig úr sem vel unnin ritstjórnarfrétt sem byggir á aðalskjölum, þ.e. úrskurðum innviðaráðuneytisins í fjórum málum. Heimildakeðjan er skýr: vísað er til úrskurða ráðuneytisins, álits umboðsmanns Alþingis og afstöðu atvinnuvegaráðuneytisins. Frásögnin er kerfisbundin og auðvelt að fylgja henni frá máli til máls. Fyrirsögnin leggur skýra áherslu á að engar afleiðingar verði fyrir sveitarfélögin, sem er bæði lýsandi og túlkandi val sem gefur til kynna gagnrýni á kerfi sem úrskurðar um brot en getur ekkert gert í kjölfarið. Helsti veikleiki greinarinnar er að ekkert sveitarfélaganna þriggja fær beint svar við gagnrýni ráðuneytisins; enginn fulltrúi Fjarðabyggðar, Kjósarhrepps eða Stykkishólms er spurður álits. Þetta er sérstakt umhugsunarefni í ljósi þess að greinin er birt sem ritstjórnarefni, ekki sem hrein samantekt á úrskurðum. Þá hefði verið til bóta að fá viðbrögð landeigenda eða réttindafulltrúa sem gætu sett niðurstöðurnar í víðara samhengi. Á hinn bóginn er greinin fyrst og fremst úrskurðarfrétt og heimildirnar eru opinber skjöl, svo þetta er fremur smávægilegt atriði. Einnig má benda á að ráðuneytið nefnir ekki stöðu fjórða málsins (Stykkishólms), sem blaðamaðurinn bendir sjálfur á, sem er gott merki um gagnrýna lestur heimildanna.