Skref í rétta átt en óvíst hvort kjarasamningar haldi
Fréttin greinir frá því að forsætisráðherra hafi boðað aðgerðir til að verja kjarasamninga, meðal annars með því að gjaldskrárhækkanir um áramót verði 2,5% í stað 5,2%. Formenn ASÍ og SA telja tillögurnar hjálpa við samningaborðið en óvíst sé hvort þær dugi. Verkalýðsfélögin hafa frest til 8. október til að segja upp samningum.
Þrjár nafngreindar raddir bera fréttina: forseti ASÍ, framkvæmdastjóri SA og forsætisráðherra. Hver þeirra fær að tala með eigin orðum og þeim er stillt upp þannig að lesandinn sér hvar ágreiningurinn liggur. ASÍ segir SA skila auðu, SA vísar ábyrgðinni aftur til verkalýðshreyfingarinnar. Lykiltölurnar, 2,5% á móti 5,2%, eru raktar til tillögu ráðherra og fjárlagafrumvarpsins. Fyrir frétt dagsins er þetta traust undirstaða.
Veikleikinn felst í því sem fer óáreitt í gegn. Bjarni segir „opinberar upplýsingar“ sýna að ekkert sé að sækja til atvinnulífsins, en fréttamaðurinn spyr ekki hvaða gögn það eru né leitar viðbragða við þeirri fullyrðingu. Sveitarfélögin, sem ráðherra segir lykilinn að samstilltu átaki, eiga enga rödd. Gagnrýni SA á bankaskatt er nefnd en enginn talsmaður fjármálafyrirtækja eða ferðaþjónustu er kallaður til.
Ein setning snemma í fréttinni snýr merkingunni við: þar er spurt hvort aðgerðirnar dugi til að „koma í veg fyrir að kjarasamningar haldi“. Síðar er rétt farið með, en lesandi sem staldrar við byrjunina fær ranga mynd af því hvað er í húfi.
