Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar: Friðurinn er grunnur að hamingjunni – hvað ætlum við Íslendingar að gera?
Formaður Öldungaráðs Viðreisnar notar fjörutíu ára afmæli Höfðafundarins til að hvetja ríkisstjórn og Alþingi til að hefja langtímaverkefni um frið, „Höfði 2035“. Hann leggur til að utanríkisráðuneytið leiði undirbúning og að fyrstu tillögur liggi fyrir innan sex mánaða.
Áskorunin beinist að ríkisstjórn og utanríkisráðuneyti þar sem flokkur höfundar á sjálfur sæti. Hann segir frá formennsku sinni í Öldungaráði Viðreisnar neðst í greininni, en lesandinn þarf sjálfur að átta sig á að þetta er í raun ákall til eigin flokksmanna. Það hefði styrkt heiðarleika greinarinnar að nefna það berum orðum.
Tillagan sjálf er hins vegar óvenju skýr fyrir grein af þessu tagi. Hún hefur þrjú afmörkuð markmið, tímamörk og ábyrgðaraðila, og höfundur gætir þess að setja varnir og friðarstefnu ekki upp sem andstæður. Söguleg umfjöllun um Höfðafundinn er almenn vitneskja og þarfnast ekki tilvísana.
Veikleikinn felst í því sem ekki er rætt. Höfundur gerir aldrei grein fyrir því hvað Ísland gerir nú þegar í friðarmálum, né hvers vegna sú vinna dugi ekki. Hvergi er heldur vikið að augljósum mótrökum: kostnaði, trúverðugleika NATO-ríkis sem sáttasemjara eða reynslu annarra smáríkja af sambærilegu starfi. Ummæli forseta eru endursögð án þess að getið sé hvar þau féllu. Í lokin dregur tilvísun í Qigong-vefsíðu höfundar athyglina frá erindinu.
