Nemendur Garðyrkjuskólans krefja Ingu Sæland um tafarlausar úrbætur

Greinin er í raun endursögn á frétt Bændablaðsins og felur ekki í sér sjálfstæða fréttaöflun. Það er tekið skýrt fram að upplýsingarnar komi úr Bændablaðinu, sem er jákvætt frá sjónarhóli gagnsæis, en engin viðbótarheimild er leitað. Veigamesta gallinn er að Inga Sæland, sem bréfið beinist að, fær ekkert tækifæri til að svara ásökunum um vanefnd loforð, né er getið um hvort reynt hafi verið að ná til hennar eða ráðuneytisins. Þegar kröfubréf er kynnt sem frétt án þess að viðtakandinn fái að bregðast við verður framsetningin einhliða. Einnig vantar rödd Fjölbrautaskóla Suðurlands eða annarra sem koma að rekstrinum. Greinin er of stutt til að veita lesendum raunverulegt samhengi; til dæmis er ekki útskýrt hvenær flutningur skólans átti sér stað, hvaða loforð voru gefin eða hvað felst nánar í fullyrðingunni um „hættulegt" verknámshús. Þetta er því fremur tilkynning um tilvist bréfsins en fréttamennska um efni þess.