Skil­virk núna en ekki ef við göngum í ESB

Greinin er birt sem skoðanagrein og á að meta á þeim forsendum. Styrkleiki hennar felst í því að höfundur vísar í nafngreint, sannreynanlegt skjal framkvæmdastjórnar ESB og birtir beinar tilvitnanir úr því; lesandinn getur leitað skjalsins upp og metið sjálfur hvort túlkun höfundar standist. Þetta er betri heimildanotkun en algengt er í skoðanagreinum. Rökin eru skipulögð og snúast um textafræðilegan ágreining: hvort skjalið tali um getu eða stærð stjórnsýslunnar, og hvort þetta tvennt sé aðskilið eða samofið. Höfundur setur fram sannfærandi rök fyrir sinni túlkun með beinum tilvitnanahætti. Veikleikarnir eru þó til staðar. Greinin er í eðli sínu hluti af opinberri deilu milli tveggja aðila og lesandinn fær aðeins sjónarhorn annars þeirra, sem er eðlilegt í skoðanadálki en þýðir að málatilbúnaður Halldórs er aðeins kynntur í gegnum ummæli höfundar. Þá dregur úr slagkrafti greinarinnar að höfundur svarar ekki alveg fullyrðingu Halldórs um að hann hafi valið „setningar sem henta"; hann hafnar henni en sýnir ekki fram á heildarsamhengi skjalsins með öðru en skerpari tilvitnanahætti. Fullyrðingin um að fjármögnun ESB yrði ekki til reksturs er sett fram án frekari heimildar eða útskýringar. Samt sem áður er þetta vel heimildað skoðanagrein þar sem kjarnaheimildin er aðgengileg og sannreynanleg.