Björn Jón skrifar: Stærðfræðin þarf meira vægi

Greinin er birt sem lesendagrein og ber hana að meta sem skoðanaskrif. Björn Jón byggir röksemdafærslu sína á nokkrum sannreynanlegum stoðum: tölfræði um brautskráningu, opnu bréfi kennara við UCLA, grein í Economist, gögnum OECD um PISA og lesskilning, auk viðtals við dr. Ragnheiði Guðmundsdóttur í Morgunblaðinu. Þetta er ríkulegri heimildanotkun en algengt er í skoðanagreinum og gerir lesandanum kleift að kanna fullyrðingar á eigin forsendum. Veikleiki felst í óljósri tilvísun í tölur um brautskráningu: ekki er greint frá hvaðan þær koma, þótt líklegt sé að þær eigi rætur í opinberum gögnum Hagstofu eða ráðuneytis. Tilvitnunin í Sylvain Fort er áhugaverð en erfitt að staðreyna nákvæma dagsetningu eða orðalag viðtalsins við Welt. Lokaorð greinarinnar um „frískan andblæ" frá ráðuneytinu og borgarstjóra eru ódýr klapp á bak án nokkurs rökstuðnings, sem veikir annars ágæta röksemdafærslu. Framsetningin hallar skýrt að ákveðinni menntastefnu, sem eðlilegt er í skoðanagrein, en höfundur fullyrðir um „umrótsmenn" sem hafi „unnið spellvirki á menntakerfum Vesturlanda" án þess að útskýra nánar hverjir þeir séu eða hvaða gögn styðji þá niðurstöðu. Slíkt dregur úr trúverðugleika þeirrar ákæru.