Mildum höggið
Ingibjörg Isaksen, þingmaður Framsóknar, gagnrýnir fjárlagafrumvarp ríkisstjórnarinnar. Hún heldur því fram að samanlögð áhrif breytinganna leggist hlutfallslega þyngst á tekjulægri fjölskyldur. Hún kynnir tillögur flokksins undir heitinu Heimilissáttin, meðal annars að hækkun bankaskatts verði helminguð og að barnabætur fylgi verðlagi.
„Dæmin sýna“, skrifar þingmaðurinn tvisvar, en lesandinn fær aldrei að sjá eitt einasta dæmi. Burðarás skoðanagreinarinnar er sú fullyrðing að fjárlögin bitni hlutfallslega harðar á tekjulægri heimilum en þeim tekjuhærri. Hún hvílir á útreikningum Framsóknar sem hvorki eru birtir né tilgreindir nánar. Engin fjölskyldugerð, engin krónutala og ekkert hlutfall fylgir. Þegar þingmaður sakar ríkisstjórn um að ganga gegn eigin boðskap um „breiðu bökin“ þyrfti ein tafla að fylgja.
Rökfærslan er að öðru leyti heildstæð og orðalagið hóflegt. Höfundur segir að byrðarnar „geti orðið“ verulegar og staðhæfir ekki meira en hún hefur fyrir sér. Tengingin milli opinberra gjalda og mældrar verðbólgu er skýrð á eðlilegan hátt. Spá um „mun meiri verðbólgu“ en frumvarpið gerir ráð fyrir vantar þó tilvísun, til dæmis í Seðlabankann eða Hagstofuna.
Veikasti hlekkurinn snýr að fjármögnun. Tillögurnar draga úr tekjum ríkissjóðs eða auka útgjöld hans. Samt segir aðeins að ná þurfi „samkomulagi um fjármögnun“. Höfundur krefst þess að stjórnvöld meti samanlögð áhrif en leggur sjálf ekki fram slíkt mat á eigin tillögum.
