Lögreglan rannsakar sprengjuhótanir sem enn eru að berast
Stutt frétt um að sprengjuhótanir berist enn ríkisstofnunum og fyrirtækjum og að lögreglan rannsaki þær. Aðstoðaryfirlögregluþjónn er eina nafngreinda heimildin. Hann segir ekki talda hættu á ferðum en vill ekki tjá sig um uppruna hótananna.
Spurningin um hvort hótanirnar komi að utan er það besta í fréttinni. Blaðamaðurinn spyr þess sem lesandinn vill vita og skráir heiðarlega að lögreglan neiti að svara. Ásmundur Rúnar Gylfason er nafngreindur og ber ábyrgð á orðum sínum, sem er traustur grunnur fyrir stutta frétt af lögreglumáli í gangi.
Grunnurinn er þó jafnframt allt efnið. Fullyrðingin um að „sambærilegur tölvupóstur var sendur víða“ er óljós og ekki eignuð neinum. Hvaða stofnanir og fyrirtæki? Hversu margar hótanir? Útkall sprengjusveitar vegna ráðuneytanna má líta á sem opinbera vitneskju frá fyrri fréttum. Engu að síður hefði ein setning um hvenær og hvar það gerðist styrkt samhengið.
Eftir stendur frétt sem flytur stöðuuppfærslu lögreglu og lítið annað. Eitt símtal við stofnun sem fékk hótun, eða upplýsingar um hvernig viðtakendur eigi að bregðast við, hefði gert fréttina gagnlegri. Framsetningin er hlutlaus og ýkir ekki hættuna, og það ber að meta. Þetta er boðleg en þunn fréttavinnsla.
