Röng spurning í réttri um­ræðu

Greinin er birt sem skoðanagrein og höfundur kynntur sem kennari. Meginrök hans eru skýr: efnahagsleg vandamál á borð við háa vexti, verðtryggingu og húsnæðiskostnað eiga sér innlendar orsakir og ESB-aðild er ekki sjálfkrafa lausn. Þetta er hefðbundið röksemdaefni í íslensku samhengi og vel fram sett. Höfundurinn reynir jafnframt að vera sanngjarn við báðar hliðir, viðurkennir gildi beggja sjónarmiða og varar við niðurlægingu andstæðinga. Það er styrkur. Veikleiki greinarinnar felst í að hún heldur sig nánast alfarið á yfirborðinu. Engin gögn, rannsóknir eða dæmi frá öðrum ríkjum eru nefnd til stuðnings fullyrðingum, til dæmis um að aðildarríki hafi ekki notið hagsbóta af sameiginlegum sjóðum eða að efnahagsvandamálin séu alfarið innlend. Fullyrðingin um að utanríkisráðherra „forðist að ræða" hvað Ísland hafi ESB fram að bjóða er ekki rökstudd frekar. Sem skoðanagrein þarf hún ekki hlutleysi, en rökin hefðu orðið sannfærandi ef þau væru studd einhverju áþreifanlegu. Á heildina litið er þetta heiðarleg hugleiðing með skýrri meginröksemd, en meira pistill en greinargóð greining.