„Þessar konur væru ekki hér nema það væri gríðarleg eftirspurn eftir vændiskaupum“

Greinin er birt sem ritstjórnarefni en les sem frétt byggð á einum heimildarmanni, Jenný Kristínu Valberg frá Bjarkarhlíð. Hún er vissulega sérfróð á sviðinu, en þegar sagt er að kínversk glæpasamtök hafi gert konur út í vændi, að sextán konur hafi verið í aðgerðinni og fimm vændiskaupendur handteknir, er ekki vísað til lögreglu né annars opinbers aðila sem staðfestir þessar staðhæfingar. Lesandinn veit ekki hvort upplýsingarnar koma frá lögregluyfirlýsingu, fréttatilkynningu eða munnlegri heimild, og getur því ekki sannreynt þær sjálfstætt innan fréttarinnar. Hugsanlega er byggt á opinberum gögnum sem greinin vísar ekki beint til. Jafnframt vantar greininguna algerlega rödd lögreglu, ríkissaksóknara eða félagsmálayfirvalda; enginn þeirra sem tók þátt í aðgerðinni fær að tjá sig. Tilvitnun Jenný um „feður og afa" sem „brjóta á mannréttindum" setur sterkan siðferðilegan ramma á umfjöllunina, sem er lögmætt sjónarmið, en enginn annar fagaðili tekur til máls. Þetta er ekki slæm blaðamennska í þeim skilningi að eitthvað sé beinlínis rangt sagt, en greinin hefði styrkt sig verulega með því að hafa fleiri heimildir og gefa lesandanum tækifæri til að meta málið frá fleiri sjónarhornum.