Hvernig samfélagi viltu búa í?
Mannauðsstjóri hjá ferðaþjónustufyrirtæki skrifar skoðanagrein um framlag fólks af erlendum uppruna til íslensks samfélags og vinnumarkaðar. Hún byggir á eigin reynslu og einni tölu um hlutfall erlends starfsfólks og hvetur til sanngjarnrar og virðingarríkrar framkomu.
Vísir birtir greinina sem skoðun og hún stendur undir því sem hún ætlar sér: að vera stutt og hlýleg hvatning, ekki rökfærsla. Höfundur leggur spilin á borðið um eigin stöðu. Hún starfar hjá fyrirtæki sem reiðir sig á erlent vinnuafl og segir það strax í upphafi. Lesandinn getur því sjálfur vegið hvaða hagsmunir og hvaða sjónarhorn liggja að baki.
Talan um að „um fjórðungur starfandi fólks“ sé af erlendum uppruna er eina staðreyndin sem greinin hvílir á. Hún er sett fram án þess að uppruni hennar sé nefndur, þótt hún sé í samræmi við opinber gögn sem oft er vitnað til. Ein setning um að talan sé frá Hagstofunni hefði kostað lítið.
Veikleikinn er sá að greinin tekst ekki á við neitt. Setningin „Orð okkar og framkoma skipta máli“ gefur til kynna að hún sé svar við tiltekinni umræðu, en sú umræða er hvorki nefnd né svarað. Fyrir vikið verður greinin að almennri yfirlýsingu um gildi sem fáir myndu andmæla. Sannfæringarkrafturinn hefði aukist ef höfundur hefði mætt áhyggjum annarra, til dæmis af húsnæði eða aðlögun, með eigin reynslu.
