Horfum lengra

Greinin er skoðanagrein og ber að meta sem slíka; krafan um jafnvægi eða gagnrýnar heimildir á ekki við. Röksemdafærslan er þó býsna almenn og endurtekur í rauninni sömu meginhugsunina, að sjálfbærni sé „langhlaup" og forsenda rekstrar, í nokkrum myndum án þess að dýpka hana verulega. Eina nafngreinda heimildin er tilvitnun til Jespers Brodins hjá IKEA, sem er sannanlega raunveruleg en nokkuð algeng og fyrirsjáanleg; engin gögn, rannsóknir eða dæmi frá íslenskum fyrirtækjum eru nefnd til stuðnings þeirri fullyrðingu að sjálfbærni skili betri rekstri. Sjávarútvegsdæmið er gott en yfirborðskennt: engin tilvísun í kvótakerfi, veiðiráðgjöf Hafrannsóknastofnunar eða raunveruleg þróun fiskistofna sem hefði styrkt röksemdina. Greinin er vel skrifuð og gagnsæ um hagsmuni höfundar, sem er framkvæmdastjóri hagsmunasamtaka á sviði sjálfbærni. Sá bakgrunnur er mikilvægur og er réttilega birtur, en lesandinn á samt skilið að vita að hér talar einhver sem hefur faglega hagsmuni af viðfangsefninu. Rökstuðningurinn er sannfærandi að formi til en skorti áþreifanleg gögn til að lyfta honum upp úr slagorðum.