Allir vinna – fjárfestum í því sem við eigum
Forstjóri Húsasmiðjunnar hvetur stjórnvöld til að hækka tímabundið endurgreiðslu virðisaukaskatts af vinnu við viðhald íbúðarhúsnæðis í 100% í stað þess að lækka hana í 20% eins og fjárlagafrumvarp gerir ráð fyrir. Hún rökstyður tillöguna með samdrætti í nýbyggingum, fordæmum frá 2009 og 2020, minni svartri atvinnustarfsemi og umhverfisávinningi.
Undir greininni stendur að höfundur sé forstjóri Húsasmiðjunnar, og sú staðreynd vegur þyngra en nokkur tala í textanum. Byggingavöruverslun hagnast beint á auknum viðhaldsframkvæmdum heimila. Hagsmunirnir eru því upplýstir, sem er til fyrirmyndar, en höfundur tekur þá hvergi til umræðu í sjálfum rökstuðningnum. Lesandinn þarf sjálfur að tengja saman tillöguna og hver hefur ávinning af henni.
Tölulegi grunnurinn heldur vel. Talning Húsnæðis- og mannvirkjastofnunar og gögn Skattsins eru nafngreindar heimildir sem lesandi getur flett upp, og fordæmin frá hruni og heimsfaraldri eru staðreyndir sem liggja fyrir opinberlega. Talan frá 2020 nær þó einnig til nýbygginga, þótt tillagan beinist að viðhaldi, og samanburðurinn verður því ónákvæmari en hann virðist.
Veikasti hlekkurinn er fullyrðingin um að úrræðið skili „hluta kostnaðarins til baka“ í auknum skatttekjum. Hún er endurtekin tvisvar en hvergi studd mati eða gögnum. Höfundur viðurkennir að aðgerðin sé ekki kostnaðarlaus, en ástæður ríkisins fyrir lækkuninni, svo sem aðhald í ríkisfjármálum, fá enga umfjöllun. Rökfærslan er skýr og heiðarleg að formi til en hlífir sér við sterkustu mótrökunum.
