Hvernig bætum við lífs­gæði síðustu 20-30 ævi­árin?

Greinin er birt sem skoðun, og það ber að meta hana sem slíka. Höfundur kynnir sig sem viðskiptafræðing og stjórnarmann í öldrunarráði Viðreisnar, sem er mikilvæg gagnsæisyfirlýsing. Hugmyndirnar um breytt húsnæðiskjarna fyrir eldra fólk og fyrirbyggjandi þjónustu eru skýrt settar fram og vel skipulagðar. Hins vegar er rökstuðningurinn veikur á nokkrum stöðum. Greinin fullyrðir að aldurssamsetning þjóðarinnar sé „að breytast hraðar en skipulag samfélagsins" án þess að vísa í lýðfræðilegar tölur eða opinberar áætlanir. Engin tilvísun er í rannsóknir, evrópsk fordæmi eða tiltekin samstarfsverkefni sem styðja kjarnafullyrðingarnar. ESB-tengingin er sérstaklega ómótuð: höfundur spyr ítrekað hvort ESB-aðild gæti opnað á samstarf, en sýnir ekki fram á að núverandi EES-samstarf skorti þá möguleika. Þetta veikir röksemdafærsluna og gerir hana meira að hugleiðingu en rökstuddri álitsgrein. Fyrir skoðanagrein sem vill sannfæra lesandann hefði greinin orðið sterkari ef höfundur hefði nefnt a.m.k. eitt dæmi úr Evrópu þar sem tiltekinn árangur hefur náðst, eða vísað í íslenskar tölur um framtíðarþörf.