Ævintýralegur lögmannskostnaður í Reykholtsmálinu - „Hver elskar ekki þegar 4 daga frelsissvipting borgar sig?“
Fréttin rekur dóm héraðsdóms í Reykholtsmálinu: refsingar sex sakborninga, rökstuðning dómara, skilaboð úr síma höfuðpaursins, bótaskyldu og málsvarnarlaun. Hún byggir að langmestu leyti á dómnum sjálfum og vitnar orðrétt í hann.
Dómurinn sjálfur er traustasti grunnur sem dómsfrétt getur haft, og hér er hann nýttur vel. Rökstuðningur dómara um hvern sakborning er rakinn af nákvæmni, beinar tilvitnanir eru langar og ótvírætt eignaðar, og skýring Andra á skilaboðunum fær að fylgja. Lesandinn getur sannreynt nánast hverja fullyrðingu í opinberu skjali.
Fyrirsögnin gengur þó lengra en efnið. „Ævintýralegur“ lögmannskostnaður er gildisdómur sem fréttin rökstyður ekki: hvergi er útskýrt að ríkið greiðir verjendum fyrst og dæmdir endurgreiða hlutfall, að afgangurinn lendir á ríkissjóði, né hvers vegna kostnaðurinn er svo hár í máli með langri aðalmeðferð og 156 blaðsíðna dómi. Þá stendur tvívegis „Níels greiðir helming“; síðari liðurinn hlýtur að eiga við Halldór og gerir sundurliðun upphæðanna ótrausta, þótt heildartalan gangi upp.
Ritstjórnarlegt mat orkar líka tvímælis. Málsgreinin um nýfætt barn sakborninga, þar sem talið er upp hverjir ættingjar þess sitja inni, bætir engu við fréttagildið en beinir athygli að barni. Ekki kemur heldur fram hvort dóminum verði áfrýjað.
