Vissi ekki að nafn sitt hefði verið birt

Greinin er í raun stikill eða kynning á umfangsmeiri frétt í prentútgáfu Morgunblaðsins, sem gerir hana erfiða að meta sem sjálfstætt ritstjórnarefni. Helsta heimild er konan sjálf, sem Morgunblaðið setti sig í samband við, og getið er um Persónuvernd sem rannsakanda málsins. Þetta eru viðunandi heimildir fyrir stutta frétt. Hins vegar er umfjöllunin svo yfirborðskennd að lesandinn fær varla nóg til að skilja málið: ekki er greint frá hvaða tæknifyrirtæki á í hlut, hvernig myndbandið komst á almannafæri eða hvaða embætti héraðssaksóknara var um að ræða. Viðkvæmt er að birta upplýsingar um að konan hafi verið til rannsóknar hjá héraðssaksóknara án þess að útskýra samhengið betur. Jafnframt hefði verið eðlilegt að leita eftir afstöðu héraðssaksóknara eða viðkomandi tæknifyrirtækis, jafnvel í stuttri frétt af þessu tagi. Framsetningin er hlutlæg að öllu leyti; enginn pólitískur hallur er merkjanlegur.