visir.is
2026-07-06 10:02
Um líf og dauða, fullveldi og ESB
Skoðanagrein lögmanns sem rökstyður með sögulegum tilvitnunum að alþjóðlegar skuldbindingar skerði ekki fullveldi ríkis, heldur séu birtingarmynd þess. Greinin er skrifuð í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslu um ESB-aðildarviðræður og tekur skýra afstöðu í þeirri umræðu.
Einkunn Vitans: 7/10
Mat Vitans
Vel rökstudd skoðanagrein um fullveldi og ESB, byggð á sögulegum heimildum. Hefði styrkst ef höfundur tæki á augljósustu mótbárunum við sinni eigin röksemd.
Gagnrýni Vitans
Greinin er birt sem skoðun og á að meta sem slíka. Á þeim forsendum stendur hún vel: höfundur byggir röksemdafærslu sína á tilvitnunum úr Alþingisumræðum 1918 og riti Einars Arnórssonar frá 1923, sem eru sannreynanlegar heimildir í opinberum gögnum. Tilvitnunarnar eru ítarlegar og sérstæðar, sem eykur trúverðugleika þeirra. Höfundur kynnir sig sem lögmann, sem gefur lesandanum samhengi til að meta sjónarhornið.
Það má hins vegar benda á að rökstuðningurinn er einsleitur; greinin fjallar eingöngu um eina kenningu um fullveldi, þá formlegu alþjóðaréttarlegu, og víkur ekki að þeirri gagnrýni sem beinlínis liggur að baki andmælunum, þ.e. að raunverulegt valdaframsal til yfirþjóðlegrar stofnunar eins og ESB sé eðlisólíkt tvíhliða umboðum milli tveggja ríkja árið 1918. Þetta er ekki gallinn í sjálfu sér, enda er skoðanagrein ekki skylt að vera tvíhliða, en rökin hefðu orðið sannfærandi ef höfundur hefði tekist á við þessa augljósu mótbáru og svarað henni. Heildarniðurstaðan er vel smíðuð skoðanagrein sem þjónar tilgangi sínum, þótt hún sé frekar einstrengingsleg í nálgun sinni.
