Mjög heimskuleg leigubremsa
Pistill í föstum skoðanadálki Viðskiptablaðsins, Huginn og Muninn, tekur undir varnaðarorð Ásgeirs Jónssonar seðlabankastjóra um leigubremsu. Höfundur gerir lítið úr þeim sem gagnrýndu ummælin. Hann telur viðbrögð þeirra staðfesta að Ásgeir hafi haft rétt fyrir sér.
Pistillinn birtist í föstum skoðanadálki Viðskiptablaðsins og er metinn sem slíkur, á rökfærslu en ekki jafnvægi heimilda. Þar liggur vandinn. Fyrirsögn og inngangur eigna seðlabankastjóra orðið „heimskuleg“, en í beinni tilvitnun talar Ásgeir um „röng, algjörlega röng viðbrögð“. Höfundur herðir þannig orð annars manns og leggur honum þau í munn.
Tilvitnunin sjálf er þó birt orðrétt og andsvar ráðherrans fær að fljóta með, sem er heiðarlegt. Rök gagnrýnenda Ásgeirs koma hins vegar hvergi fram. Lesandinn fær aðeins að vita að Sigurjón Þórðarson sé „strandveiðimaður“ og Stefán Ólafsson „starfsmaður Eflingar“. Starfsheitin eru notuð í stað þess að svara því sem mennirnir sögðu.
Lokaályktunin er hringrök: reiði gagnrýnenda á að sanna að Ásgeir hafi rétt fyrir sér. Það er málsháttur, ekki röksemd. Hagfræðileg umræða um verðþak á leigu er víðtæk og vel þekkt. Höfundur hefði auðveldlega getað stutt mál sitt með rannsóknum eða reynslu annarra landa. Í staðinn hvílir pistillinn á valdi seðlabankastjóra og háði um andstæðingana.
