Enginn flýr stjórnarskrána, en Alþingi getur breytt henni
Júlíus Valsson heldur því fram í aðsendri skoðanagrein að frumvarp um bókun 35 sé annaðhvort gagnslaust eða brjóti gegn stjórnarskrá. Hann telur að forgangsregla krefjist stjórnarskrárbreytingar eða, til vara, uppsagnar EES-samningsins. Greinin vísar til álits lögfræðinganefndar frá 1993, Einarsson-málsins og fordæma frá Noregi og Danmörku.
Greinin er skoðanagrein og verður metin á forsendum röksemdafærslunnar. Röksemdirnar eru vel studdar. Höfundur vísar í álit fjórmenninganna frá 1993, 2. og 79. gr. stjórnarskrárinnar, 3. gr. laga nr. 2/1993, Einarsson-málið, 115. gr. norsku stjórnarskrárinnar og 127. gr. EES-samningsins. Öllu þessu má fletta upp og sannreyna.
Veikleikinn liggur í kjarnanum. Höfundur stillir upp tveimur kostum, „gagnslaust eða ólögmætt“, og fullyrðir að þriðji kosturinn sé ekki til. Hann svarar þó aldrei helstu gagnrökum stuðningsmanna frumvarpsins: að regla sem Alþingi getur vikið frá með skýru orðalagi sé einmitt ekki sambærileg stjórnskipunarlögum. Þessum gagnrökum er mætt með háði fremur en að þeim sé svarað.
Orðalag á borð við „þögn þingsins verður þar með lesin sem undirgefni“ er mælskubragð en ekki greining. Höfundi er hins vegar til tekna að hann viðurkennir stjórnarskrárbreytingu sem lögmæta og heiðarlega leið. Greinin er því ekki einber andstaða heldur rökstudd afstaða með sýnilegum forsendum.
