Vígreifur sigurvegari óskar eftir valdaskiptum sem fyrst

Fréttinni er ábótavant á nokkra vegu. Í fyrsta lagi er kjarnastaðhæfingin um að Tisza flokkurinn hafi fengið „vel yfir tvo þriðju sæta á ungverska þinginu" afar stór fullyrðing sem hefði þurft skýra tilvísun í tölur, til dæmis fjölda þingsæta eða hlutfall atkvæða. Þetta er alls ekki almenn vitneskja og engin heimild er nefnd, svo sem kjörstjórn eða fréttastofa. Í öðru lagi vantar algjörlega rödd hinnar hliðarinnar: staðhæfing Magyars um að forseti landsins sé „strengjabrúða" og að utanríkisráðherra sé að eyða skjölum eru alvarleg ásakanir sem settar eru fram án andsvara. Enginn fulltrúi Fidesz eða ríkisstjórnarinnar fær tækifæri til viðbragða, sem er verulegur veikleiki í þessari tegund fréttaflutnings. Í þriðja lagi er framsetningunum „vígreifur sigurvegari" í fyrirsögn og „fara í sögubækurnar" í meginmáli ábótavant; þetta er lýsandi og dramatískt tungumál sem fer nær skoðanaflutningi en hlutlausum fréttum. Loks er vísað í myndbandsspilara til frekari umfjöllunar, en lesandinn sem treystir eingöngu á textann situr uppi með ófullnægjandi mynd af atburðunum.