Rammaáætlun: Tvær tillögur – tvenns konar vinnubrögð
Lögfræðingur Samorku gagnrýnir verkefnisstjórn 6. áfanga rammaáætlunar fyrir ósamræmi: verndartillaga um átta svæði byggir á mati frá 2011, en sjö vindorkukostir eru endurmetnir út frá breyttum lögum. Höfundur gerir einnig athugasemdir við að orkuöflun fái lítið vægi í vindorkumatinu.
Hæstaréttarmál nr. 36/2023 er nefnt í einni setningu og síðan aldrei aftur, en þar liggur veikasti hlekkur röksemdarinnar. Ef dómurinn kvað á um að fyrri niðurstöður skyldu lagðar til grundvallar gæti hann skýrt mismunandi vinnubrögð verkefnisstjórnar. Höfundur, sem er lögfræðingur, hefði átt að taka á þeirri mótbáru í stað þess að láta lesandann gruna ekkert.
Að öðru leyti er pistillinn, sem birtur er undir merkjum skoðana, óvenju áþreifanlegur. Vísað er til laga nr. 48/2011, nýrrar 10. gr. a, reglugerðar nr. 970/2026 og opinna tillagna í samráðsgátt. Allt þetta getur lesandi sannreynt. Samanburðurinn á tillögunum tveimur er skýr og vel upp byggður, og hagsmunatengsl höfundar koma fram undir lokin.
Síðari hlutinn er rýrari. Fullyrðingin um að orkuöflun sé metin „að mjög takmörkuðu leyti“ er ekki studd neinu dæmi úr mati faghópanna. Ekki er heldur rætt hvort endurmat verndarsvæðanna gæti alveg eins styrkt verndarrökin, til dæmis í ljósi nýrrar reglugerðar um óbyggð víðerni. Krafan um samræmi er sanngjörn, en hún er sett fram í þágu eins málstaðar.
