Samvinnuhagstjórn á óvissutímum
Formaður Framsóknarflokksins skrifar skoðanagrein um þráláta verðbólgu, rekur sögu verðbólguskella í Bandaríkjunum og á Íslandi og hvetur til samstilltrar hagstjórnar. Greininni lýkur á kynningu á tillögum flokksins um nýja þjóðarsátt og svonefnda verðbólgusíu.
„Verðbólgusía“ er nýstárlegasta tillaga greinarinnar, en lesandinn fær aldrei að vita hvað hún felur í sér. Skoðanagrein formanns Framsóknarflokksins er að mestu traust söguleg upprifjun. Hún vísar til nafngreindra hagfræðinga, Blinders og Rudds, til talna og mats Seðlabankans og til Þjóðarsáttarinnar 1990. Rökfærslan um hættuna af því að verðbólguvæntingar festist í sessi heldur ágætlega.
Veikleikinn liggur í stökkunum sem tekin eru á leiðinni. Höfundur fullyrðir að ávöxtunarkrafa bandarískra ríkisbréfa hafi farið yfir 15% „af því að markaðurinn var viss um“ að seðlabankinn myndi bakka. Þar er umdeilanleg orsakaskýring sett fram sem staðreynd. Þjóðarsáttin er sömuleiðis kynnt sem einföld sigursaga, án þess að aðrir þættir sem drógu úr verðbólgu á þeim árum séu nefndir.
Mestu skiptir þó það sem vantar. Flokkur höfundar sat í ríkisstjórn á nýliðnum verðbólguárum, en hlutur innlendrar hagstjórnar þess tíma er hvergi ræddur. Greinin endar á tillögum eigin flokks án útfærslu, kostnaðar eða mats á því hvernig sátt næðist. Vel rökstudd greining breytist þannig í kynningarefni á lokametrunum.
