Frumvarp til að styrkja stöðu RÚV
Ritstjórnardálkurinn Huginn og Muninn í Viðskiptablaðinu gagnrýnir drög Loga Einarssonar menningarmálaráðherra að frumvarpi um takmörkun á auglýsingatekjum RÚV. Dálkurinn heldur því fram að hámarkið sé svo hátt að það styrki í raun stöðu ríkismiðilsins. Hann tengir jafnframt fyrri breytingar ráðherrans á fjölmiðlastyrkjum við það að kvöldfréttir Stöðvar 2 lögðust af.
„Stuttu síðar“ ber þungann í röksemdafærslu Hrafnanna. Ritstjórnardálkur Viðskiptablaðsins, skrifaður undir sameiginlegu dulnefni, tengir breyttar reglur um fjölmiðlastyrki við að kvöldfréttir Stöðvar 2 lögðust af en sýnir aldrei fram á orsakasamhengi. Tímaröð er ekki sönnun. Lesandinn fær hvorki tölur um hve mikið styrkur Sýnar minnkaði né hvaða aðrir þættir réðu ákvörðun fyrirtækisins.
Kjarnafullyrðingin, að auglýsingaþakið sé „í raun marklaust“, hvílir alfarið á orðum framkvæmdastjóra sölusviðs Sýnar. Hann keppir við RÚV um auglýsingar og hefur augljósra hagsmuna að gæta. Í skoðanapistli má vel vitna í hagsmunaaðila, en þá þarf að leggja fram tölurnar sjálfar: hvar mörkin liggja og hverjar auglýsingatekjur RÚV eru nú. Án þeirra getur lesandinn ekki metið hvort þakið hefur áhrif eða ekki. Fyrirsögnin slær síðan túlkun dálksins fram sem staðreynd um tilgang frumvarpsins.
Lokahnykkurinn um gervigreind er augljóst háð og hæfir forminu. Vandinn liggur ekki í tóninum. Hann liggur í því að beinskeytt gagnrýni á ráðherra er reist á tímaröð og orðum hagsmunaaðila, án þeirra gagna sem hefðu getað gert hana sannfærandi.
