Landakortið minnkar ekki þótt lögreglustjórum fækki
Fyrrverandi sýslumaður og bæjarfógeti eystra, nú sveitarstjórnarfulltrúi Miðflokksins í Múlaþingi, leggst gegn sameiningu lögregluembætta á Austurlandi, Suðurlandi og í Vestmannaeyjum. Hann krefst þess að ríkisstjórnin birti áhrifamat, kostnaðarmat og samanburð við þann kost að efla núverandi embætti áður en ákvörðun er tekin.
Í skoðanagrein ræður styrkur röksemdanna mestu, og hér standa þær traustum fótum. Höfundur byggir málflutning sinn á áþreifanlegum dæmum sem lesandi getur sjálfur kannað: skriðuföllunum á Seyðisfirði 2020, viðbragðsáætlunum vegna Hálslóns, Norrænu og Egilsstaðaflugvallar og mótmælum bæjarráðs Fjarðabyggðar. Hann viðurkennir jafnframt að staðarþekking hverfi ekki sjálfkrafa og að loforð ráðherra um óbreyttan fjölda stöðva sé jákvætt. Slík sanngirni styrkir greinina.
Veikari hlekkir eru þó til staðar. Vísað er almennt til skýrslna ríkisendurskoðunar án þess að nefna hverja, og óljós „nýleg umfjöllun“ um Aberdeen-siglingar er ekki tilgreind. Fullyrðingin um að sveitarstjórn Múlaþings sé „væntanlega sama sinnis“ er getgáta frá manni sem situr sjálfur í þeirri sveitarstjórn.
Mestu munar að rök stjórnvalda fyrir sameiningu eru hvergi reifuð efnislega; greinin krefst rökstuðnings án þess að takast á við þann rökstuðning sem þegar hefur verið settur fram. Stjórnmálatengsl höfundar eru þó heiðarlega tilgreind.
