Vogunar­sjóðir veðja gegn Evrópu­markaði í stórum stíl

Meginveikleiki greinarinnar er að hún er nær alfarið endursögn á umfjöllun Financial Times, án sjálfstæðrar fréttaöflunar eða viðbótarheimilda. Allar lykilfullyrðingar, frá metháum skortstöðum til nafngreindra sjóða og dæmisins um Wizz Air, eru raktar til breska blaðsins. Þetta er í reynd þýðing og samantekt á erlendu efni frekar en eigin fréttaskrif, sem er vert að taka fram þó sú vinnubrögð séu algeng á íslenskum fjölmiðlum. Greinin nefnir „aðra miðla" sem hafi greint frá skortstöðum í Wizz Air án þess að nafngreina þá, sem er veikleiki í tilvísanakedju. Jákvætt er að greinin setur niðurstöðurnar í nokkuð gott samhengi og varar lesendur skýrt við því að skortstöður þurfi ekki endilega að þýða neikvætt viðhorf til markaðar í heild, sem er mikilvægur fyrirvari. Umfjöllun um orkuverð, Brent-olíu og gasverð er staðreyndamiðuð en án nákvæmra tilvísana um hvenær þessar tölur eiga við. Einnig vekur athygli að greinin vísar ítrekað til „stríðsins við Íran" sem drifkrafts þróunarinnar; þetta er sett fram sem sjálfsagt samhengi án nánari útskýringar á hvaða stríð er átt við, sem gæti ruglað lesendur. Á heildina litið er þetta sómasamleg endursögn á erlendu efni, en skortur á sjálfstæðum heimildum og óskýrar tilvísanir draga úr fréttaverðmæti.