Skattahækkun á baðlón þarf að meta út frá heildaráhrifum
Fyrrverandi varaformaður Samtaka ferðaþjónustunnar svarar grein Guðmundar Björnssonar um hækkun virðisaukaskatts á baðlón úr 11% í 24%. Hann telur að frestun um ár leysi ekki meginvandann og krefst þess að stjórnvöld meti heildaráhrif hækkunarinnar á eftirspurn, landsbyggðina og skatttekjur áður en hún tekur gildi.
Höfundur gerir það sem góðar skoðanagreinar gera of sjaldan: hann nafngreinir greinina sem hann svarar, endursegir rök Guðmundar af sanngirni og viðurkennir takmörk eigin gagna. Könnun Maskínu er rétt tilgreind og hann tekur sjálfur fram að hún sanni ekki að baðlón ráði vali ferðamanna á áfangastað. Útreikningurinn á 11,7% verðhækkun stenst. Höfundur kemur heiðarlega fram með tengsl sín við greinina sem fyrrverandi varaformaður Samtaka ferðaþjónustunnar.
Veikleikinn liggur í sönnunarbyrðinni. Höfundur segir að áhrif á eftirspurn eigi „að mæla, ekki giska“, en leggur sjálfur ekkert mat á fram. Röksemdafærslan um tapaðar tekjur annars staðar í hagkerfinu er því alfarið tilgáta. Krafan um að stjórnvöld sýni fram á hið gagnstæða er lögmæt, en hún er ósamhverf: sama krafa er ekki gerð til núverandi lægra þreps.
Írska dæmið er nefnt án heimildar og án þess að lesandinn fái að vita hvernig sú stefna reyndist. Þá eru „mörg samkeppnislönd“ hvergi tilgreind. Í heild er greinin vel rökstudd og hófstillt hagsmunagæsla.
