Smekkvísi er ekki samningsbundin
Veitingamaður sem rekur þrjá staði í Reykjavík svarar umfjöllun Kveiks um viðskiptahætti Ölgerðarinnar. Hann lýsir eigin reynslu af fjölbreyttum birgjum og telur myndina sem dregin var upp af veitingamönnum ranga. Hann tekur fram að Ölgerðin sé stærsti birgi hans.
„Ölgerðin er minn stærsti birgi.“ Með þessari setningu strax í upphafi leggur höfundur hagsmuni sína á borðið, og það er heiðarlegt. Vísir birtir greinina sem skoðanagrein og lesandinn veit frá byrjun hvaðan hún kemur. Lýsingarnar eru auk þess áþreifanlegar: fjórtán birgjar, Peroni og Estrella á dælu, ein dæla frátekin fyrir smábrugghús. Hver gestur getur gengið úr skugga um slíkt.
Röksemdafærslan sjálf stendur veikari fótum. Reynsla eins veitingamanns, sem virðist í sterkri samningsstöðu, segir lítið um hvort samningsskilmálar þrengi að öðrum og minni stöðum. Þá er umfjöllun Kveiks lýst í ýktri mynd, „viljalausum verkfærum vondra drykkjarvöruframleiðenda“, án þess að vitnað sé í neitt sem þar kom fram. Auðvelt er að hrekja mynd sem maður dregur sjálfur upp.
Höfundur segist ekki fella dóm um rannsókn Samkeppniseftirlitsins en afgreiðir svo málið með orðunum „Í því felst öll einokunin“. Það er einmitt dómur. Hvergi er heldur vikið að því hvaða kjörum hann sjálfur nýtur, til dæmis hvort búnaðinum frá Ölgerðinni fylgi afslættir eða skilyrði, en það er kjarni samkeppnisspurningarinnar.
