Tómar íbúðir seljast ekki og kjarasamningar út í skurð: „Skuldsett heimili fá enn einn skellinn“

Greinin er birt sem ritstjórnarefni en lítur að flestu leyti út eins og frétt með sterkri slagsíðu. Fimm til sex heimildarmenn koma allir fram með gagnrýni á vaxtahækkunina eða verðtrygginguna; enginn talsmaður Seðlabankans eða hagfræðingur sem rökstyður ákvörðunina fær orðið. Peningastefnunefndin er nefnd í einni setningu um gjaldskrárhækkanir en rökstuðningur hennar er aldrei kynntur lesandanum. Þetta er verulegur jafnvægisgalli þegar um fréttamiðað efni er að ræða, jafnvel sem ritstjórnarefni. Heimildir eru þó nafngreindar og staða þeirra ljós, sem er styrkur. Már Wolfgang Mixa og Magnús Árni Skjöld Magnússon eru nafngreindir dósentar, stéttarfélagsformenn eru tilgreindir, og Helga Vala Helgadóttir kemur fram sem lögmaður. Tölulegar fullyrðingar Más um hækkun greiðslubyrði eru þó settar fram án nánari tilvitnunar í útreikninga eða forsendur, og lesandinn getur ekki auðveldlega sannreynt þær. Í lok greinarinnar birtir markaðsráðgjafinn Sveinn Waage skáldskaparsenu af Facebook, sem brýtur algerlega í bága við fréttasnið og veikir trúverðugleika greinarinnar sem upplýsingamiðils. Í heildina er þetta fjölheimilduð gagnrýni á vaxtahækkun, en einhliða framsetning dregur verulega úr fréttagildi hennar.