Austurland margborgar sig
Formaður Sambands sveitarfélaga á Austurlandi heldur því fram að landshlutinn skili ríkissjóði 8,7 milljörðum króna umfram útgjöld á ári og leggi til um fjórðung vöruútflutnings. Á þeim grunni krefst hann þess að ríkið fjárfesti meira í innviðum, menntun og þjónustu á svæðinu.
Öll röksemdafærslan hvílir á einni tölu, 8,7 milljarða króna nettóframlagi, en lesandinn fær aldrei að vita hver gerði þá áætlun né hvernig. Skoðanagrein ber ekki sömu sönnunarbyrði og frétt, en þegar höfundur segir „niðurstöðurnar tala sínu máli“ vísar hann til niðurstaðna sem hann nefnir hvergi. Að skipta skatttekjum ríkisins á landshluta er aðferðafræðilega viðkvæmt, til dæmis hvar tekjuskattur fyrirtækja eða veiðigjöld eru talin. Ein setning um uppruna talnanna hefði styrkt málflutninginn verulega.
Útflutningstölurnar, 224 og 249 milljarðar, eru sömuleiðis óheimildaðar og settar fram sem vísbending um verðmætasköpun. Útflutningsverðmæti áls segir þó lítið um virðisauka á svæðinu, enda er hráefnið að stórum hluta innflutt.
Til hróss er að höfundur greinir skýrt frá stöðu sinni sem hagsmunaaðili og gengur ekki lengra en rökin bera: hann hafnar því berum orðum að hver króna eigi að skila sér heim og nefnir umhverfiskröfur í fiskeldi. Málflutningurinn er heiðarlegur og samhangandi, en grunnurinn er ósýnilegur.
