Maður bítur ekki höndina sem fæðir mann
Skoðanapistill í föstum dálki Viðskiptablaðsins, Tý, um að opinberum starfsmönnum fjölgi á meðan störfum í einkageiranum fækki. Pistillinn styðst við tölur Hagstofunnar, frétt Innherja og orð varaseðlabankastjóra en endar á fullyrðingum um að Samfylkingin fjölgi ríkisstarfsmönnum í eigin þágu.
„Maður bítur ekki höndina sem fæðir mann“ er niðurstaða sem pistillinn hefur ekki unnið fyrir. Týr, fastur skoðanadálkur Viðskiptablaðsins, leggur traustan grunn í fyrri hlutanum: tölur Hagstofunnar um starfandi fólk, frétt Innherja og orð Þórarins G. Péturssonar varaseðlabankastjóra. Lesandinn getur flett þessu öllu upp, og það er meira en margir pistlar bjóða.
Brestirnir koma þegar röksemdin tekur stökk. Undir „einkennandi atvinnugreinar hins opinbera“ falla meðal annars heilbrigðis- og menntamál, þar sem einkaaðilar starfa líka, en pistillinn lætur sem allt sé ríkisbákn. Hvergi er spurt hvort fólksfjölgun eða öldrun þjóðarinnar skýri fjölgunina að hluta, þótt sú spurning liggi beint við.
Alvarlegast er lokastefið. Gefið er í skyn að Samfylkingin fjölgi ríkisstarfsmönnum til að afla sér fylgis, án þess að nefnd séu gögn um ráðningar eða kannanir um kjósendahópa. Þar víkja rök fyrir getgátum um annarlegar hvatir, og orð á borð við „mergsjúga“ og „botnlausa ríkishít“ fylla í eyðurnar. Pistlahöfundur má vera beittur, en ályktanir hans þurfa að hvíla á því sem hann hefur sýnt fram á.
