Kallar eftir aðhaldi bæði frá hinu opinbera og vinnumarkaðnum
Frétt frá kynningarfundi Peningastefnunefndar Seðlabankans þar sem stýrivextir voru hækkaðir um 0,25 prósentustig. Greinin byggir nánast eingöngu á ummælum Ásgeirs Jónssonar seðlabankastjóra og tilkynningu nefndarinnar. Engin viðbrögð eru sótt til aðila vinnumarkaðarins eða annarra sérfræðinga þrátt fyrir að efni greinarinnar snúist að verulegu leyti um kröfur bankastjórans til þeirra.
Greinin flytur beinar tilvitnanir í seðlabankastjóra af kynningarfundi og skýrir ákvörðun Peningastefnunefndar; heimild er nafngreind og sannreynanleg. Tölulegar fullyrðingar, eins og verðbólga 5,3% og stýrivextir 8%, eru raktar til opinberrar tilkynningar bankans, sem er gott. Hins vegar er augljósasti veikleikinn sá að blaðamaður leitar ekki eftir sjónarmiðum aðila vinnumarkaðarins, þótt kjarni fréttarinnar sé einmitt krafa seðlabankastjóra til þeirra um aðhald. Verkalýðsfélög og atvinnurekendur fá ekki tækifæri til að svara. Þegar opinber yfirvald beinir skýrum kröfum að ákveðnum aðilum er grundvallarskylda fréttamanns að leita viðbragða frá þeim; án þess verður greinin í raun einhliða miðlun á skilaboðum Seðlabankans. Auk þess er textinn endurtekinn næstum orðrétt, þar sem inngangurinn er nánast afritaður neðar í greininni, sem bendir til flýtis eða slakrar ritstjórnar. Framsetningin er þó ekki beinlínis hlutdræg; hún spyr seðlabankastjóra gagnrýninna spurninga um byrðar á heimilum, sem er jákvætt. Heildarniðurstaðan er að þetta er hæfileg en ófullnægjandi fréttaskrif: einn nafngreindur heimildamaður og enginn mótaðili.
