Ógnin úr lofti og gloppurnar í vörnum Íslands

Greinin er merkt sem ritstjórnarefni og ber þess vitni í framsetningu: hún tekur afstöðu og dregur ályktanir. Engu að síður byggist hún á nokkuð traustum grunni. Skýrsla breskra og bandarískra drónasérfræðinga fyrir hugveituna Vörðu er nafngreind og rædd ítarlega, og Kristinn Hróbjartsson, forstöðumaður Vörðu, er beinn viðmælandi sem útskýrir helstu niðurstöður. Tilvitnað er í tiltekin atvik á Keflavíkurflugvelli og Reykjavíkurflugvelli með dagsetningum, sem styrkir sannreynanleika. Þýska Leipzig-atvikið er lýst ítarlega og vísað til þýskra fjölmiðla og heimilda innan lögreglu og leyniþjónustu, þótt nafnlausar heimildir séu þar veikleiki. Helsti annmarkinn er skortur á mótröddum. Greinin er algerlega einróma: allir viðmælendur og tilvísanir styðja sömu frásögnina um vaxandi ógn og ófullnægjandi viðbúnað. Enginn fulltrúi íslenskra yfirvalda, almannavarna, lögreglu eða Isavia er spurður um sýn sína á stöðu drónavarna eða hvort eitthvað sé í vinnslu. Þetta er veikleiki jafnvel í ritstjórnargrein sem tekur afstöðu, því viðbrögð eða útskýringar yfirvalda hefðu styrkt röksemdafærsluna frekar en veikt hana. Jafnframt er Alexander Dobrindt ranglega nefndur „innanríkisráðherra" en hann er í raun formaður þingflokks CSU; sá smámunur grefur undan nákvæmni.