Keisarinn er ekki í fötum!
Deildarstjóri í grunnskóla gagnrýnir í skoðanagrein á Vísi fyrirhugaðar breytingar ráðherra á námsmati og segir þær unnar í flaustri. Hún líkir ráðherra við allsberan keisara sem heyrir ekki viðvörunarorð fagfólks.
Hvergi í greininni kemur fram hvaða breytingar á námsmati ráðherra hyggst gera, hvenær þær eiga að taka gildi eða hvað fagfólk hefur nákvæmlega gagnrýnt. Textinn birtist á Vísi sem aðsend skoðanagrein og er því metinn eftir röksemdafærslu, ekki heimildavali. Þar liggur vandinn: lesandi sem ekki fylgist með umræðunni fær enga mynd af málinu.
Höfundur gerir ráðherra að allsberum keisara og fagfólk að hrópandi þorpsbúum, og líkingin ber uppi nær allan textann. Fullyrt er að fagfólk krefjist „faglegra raka“, en ekki sagt hvaða rök vanti eða hvaða leið teljist skynsamlegri. Sjálf viðurkennir höfundur að markmið ráðherra, samræmt námsmat, sé eftirsóknarvert. Ágreiningurinn snýst því um hraða og vinnubrögð, og það hefði kallað á dæmi um hvað flaustrið felur í sér.
Það er höfundi til tekna að hún gefur upp stöðu sína sem deildarstjóri í grunnskóla, svo lesandi veit úr hvaða átt röddin kemur. Greinin er heiðarleg í afstöðu sinni en rýr að innihaldi; hún tjáir óánægju frekar en að rökstyðja hana.